Van Oost naar West
Door: Gerard
Blijf op de hoogte en volg Carry
01 Juni 2013 | Griekenland, Patras
Zaterdag 1 juni 2013
Vandaag is een bewolkte dag voorspeld, dus dat lijkt ons dan een geschikte dag om de oostkust voor de westkust te verruilen. De ochtend is echter best wel zonnig en we sturen nog even een sms'je aan Guido en Lilian om hun te vragen naar hun favoriete strandje dat hier ook in de buurt moet liggen. Per omgaande krijgen bericht terug van een van de twee, (we herkennen het handschrift niet;)) en ook de coördinaten van hun huisje dat na ons laatste bezoek nog mooier is gemaakt.
Na "hun" strandje gaan we dan ook nog even hun huisje bewonderen en op de route ernaartoe jatten we nog even een kilo of 10 sinaasappelen en een kilo abrikozen en perziken. Mag namelijk van Guido hè...;)
Jammer dat ze er ook deze keer niet zijn, dat moeten we een volgende keer toch eens anders plannen mensen. Nu zien we alleen aan de buitenkant dat het steeds mooier wordt.
Maar dan gaan we toch echt op weg naar de westkust.
De laatste dagen Griekenland willen we nog even lekker lui aan het strand doorbrengen voordat we aan de terugreis moeten beginnen. Omdat we de route binnendoor als eens gereden hebben en het bergtraject erg ophoudt kiezen we voor de autosnelweg, of wat dat er voor door moet gaan. Hele gedeelten zijn namelijk gewoon tweebaans met een dubbele doorgetrokken streep met rechts een soort smalle vluchtstrook. Het is hier de gewoonte dat je voor driekwart op die vluchtstrook gaat rijden, waardoor de mogelijkheid van inhalen toch bestaat. Geen geweldige route maar het schiet aardig op. Na zo'n 3 uur passeren Patras en rijden we nog wat verder zuidwaarts naar het plaatsje Kalogria.
Dit plekje vergeten we nooit meer omdat dit ons eerste overnachtingplekje was op Grieks grondgebied in 2010. Elk jaar als we Griekenland aandoen proberen we hier nu even langs te gaan als een soort traditie en ook omdat het hier heel stil is met twee prachtige stranden en duinen. Nabij dit plaatsje is ook een mooi meer dat zeer geliefd is bij vogelspotters.
Maar als we aankomen verbaasd ons het aantal geparkeerde auto's en dat worden er steeds meer. Allemaal jeugd. We maken een praatje en dan blijkt dat het een traditie is. Op 1 juni trekt de jeugd van Patras massaal naar dit stille strand om er een gigantisch feest van te maken. Er worden vuren ontstoken, tentjes opgezet en slaapzakken uitgerold. Omdat wij niet van plan zijn de hele nacht mee te feesten en als ouwe zakken ook gesteld zijn op onze nachtrust kiezen wij een slaapplek een eindje verderop buiten het feestgewoel en de aan- en afvoer route. We verruilen het strand voor het meer en staan nu exact op het zelfde plekje, als drie jaar geleden, naast een klein kapelletje aan het rand van het water.
Route: Nafplio-Mycenes-Korinthos-Egira-Diakopto-Patras-Kalogria
Gereden kilometers: 251
GPS : N 38.09.726 E 021.21.962
Vandaag is een bewolkte dag voorspeld, dus dat lijkt ons dan een geschikte dag om de oostkust voor de westkust te verruilen. De ochtend is echter best wel zonnig en we sturen nog even een sms'je aan Guido en Lilian om hun te vragen naar hun favoriete strandje dat hier ook in de buurt moet liggen. Per omgaande krijgen bericht terug van een van de twee, (we herkennen het handschrift niet;)) en ook de coördinaten van hun huisje dat na ons laatste bezoek nog mooier is gemaakt.
Na "hun" strandje gaan we dan ook nog even hun huisje bewonderen en op de route ernaartoe jatten we nog even een kilo of 10 sinaasappelen en een kilo abrikozen en perziken. Mag namelijk van Guido hè...;)
Jammer dat ze er ook deze keer niet zijn, dat moeten we een volgende keer toch eens anders plannen mensen. Nu zien we alleen aan de buitenkant dat het steeds mooier wordt.
Maar dan gaan we toch echt op weg naar de westkust.
De laatste dagen Griekenland willen we nog even lekker lui aan het strand doorbrengen voordat we aan de terugreis moeten beginnen. Omdat we de route binnendoor als eens gereden hebben en het bergtraject erg ophoudt kiezen we voor de autosnelweg, of wat dat er voor door moet gaan. Hele gedeelten zijn namelijk gewoon tweebaans met een dubbele doorgetrokken streep met rechts een soort smalle vluchtstrook. Het is hier de gewoonte dat je voor driekwart op die vluchtstrook gaat rijden, waardoor de mogelijkheid van inhalen toch bestaat. Geen geweldige route maar het schiet aardig op. Na zo'n 3 uur passeren Patras en rijden we nog wat verder zuidwaarts naar het plaatsje Kalogria.
Dit plekje vergeten we nooit meer omdat dit ons eerste overnachtingplekje was op Grieks grondgebied in 2010. Elk jaar als we Griekenland aandoen proberen we hier nu even langs te gaan als een soort traditie en ook omdat het hier heel stil is met twee prachtige stranden en duinen. Nabij dit plaatsje is ook een mooi meer dat zeer geliefd is bij vogelspotters.
Maar als we aankomen verbaasd ons het aantal geparkeerde auto's en dat worden er steeds meer. Allemaal jeugd. We maken een praatje en dan blijkt dat het een traditie is. Op 1 juni trekt de jeugd van Patras massaal naar dit stille strand om er een gigantisch feest van te maken. Er worden vuren ontstoken, tentjes opgezet en slaapzakken uitgerold. Omdat wij niet van plan zijn de hele nacht mee te feesten en als ouwe zakken ook gesteld zijn op onze nachtrust kiezen wij een slaapplek een eindje verderop buiten het feestgewoel en de aan- en afvoer route. We verruilen het strand voor het meer en staan nu exact op het zelfde plekje, als drie jaar geleden, naast een klein kapelletje aan het rand van het water.
Route: Nafplio-Mycenes-Korinthos-Egira-Diakopto-Patras-Kalogria
Gereden kilometers: 251
GPS : N 38.09.726 E 021.21.962
-
07 Juni 2013 - 12:32
Yvonne Sormani:
Ouwe zakken ???!!!. Maar toch--- feesten natuurlijk!!
Groetjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
