Onstuimig nachtje Lefkas
Door: Gerard
Blijf op de hoogte en volg Carry
17 Mei 2013 | Griekenland, Mesolóngi
Vrijdag 17 mei 2013
Het wordt een onrustige nacht. De wind gaat maar niet liggen en buldert rond het busje en regelmatig worden we wakker van het lawaai en het schudden. Als het daglicht wordt staakt het geraas en kunnen we eindelijk naar buiten en als we met een slaperige kop over de nog wilde zee staren, stopt een rode Renault achter ons. het dringt nog niet tot me door maar even later staat een glunderende en duidelijk beter uitgeslapen Nanda naast ons. Op weg naar haar werk en afdalend vanuit de bergen zag ze van een afstand een grijs busje staan en moest dus even komen kijken of wij dat toevallig waren. En ja hoor, de wereld is maar klein en zeker als je op Lefkas bent :)
We kletsen nog even bij, horen nog het goede nieuws dat Vangelis geslaagd is voor zijn examen en kunnen haar de kaart terug geven die ons zo goed geholpen heeft. We beloven elkaar zeker nog eens op te zoeken zowel in Nederland als in Griekenland en nemen afscheid van deze hartelijke meid. Nog even een knuffel en dan scheiden onze wegen. Wij zetten koers richting de Peloponessos.
Het is broeierig warm vandaag en toch is de zon maar flets. In de middag besluiten we om even een siësta te houden, tenslotte past dat wel bij het weer en onze korte nachtrust. Als we verder willen en Beau zoals gewoonlijk tussen ons komt zitten, stinken we ondanks de open ramen de tent uit. Meneer heeft kennelijk tijdens ons dutje in voor hem iet heerlijks liggen rollen, maar wij kunnen zijn deo toch echt niet waarderen.
Er volgt nog een stop en Beau moet mee de zee in en krijgt een uitgebreide shampoo beurt met een luchtje dat wij dan weer lekker vinden. Ik maak van de gelegenheid gebruik om ook even een duik te nemen.
Dan volgt een mooie slingerende rit, deels langs de kust en deels de bergen in. Auto's komen we nagenoeg niet tegen maar het is hier wel uitkijken voor dieren. Na elke bocht kun je verrast worden door, koeien, paarden, geiten, zwerfhonden, katten en opvallend veel slangen. Regelmatig zien we ze over de weg kronkelen, maar velen redden de oversteek niet en worden aangereden. Dat geldt helaas ook voor honden en andere dieren. We zien zelfs een verbleekt skelet van een geit in de goot liggen. Dode dieren worden niet zoals bij ons door de wegbeheerder opgeruimd maar hier doet de natuur het opruimwerk zelf. Onderweg passeren we ook een totaal vervallen dorp. Nagenoeg alle huizen zijn ruïnes maar toch leven er kennelijk ook nog een paar mensen in deze totaal ontredderde omgeving.
Als de avond valt strijken we neer in het plaatsje Mesolongi, dat "te midden van de lagune"betekent. Bij de jachthaven lijkt het goed toeven en we staan naast de jachten van een Nederlands echtpaar met hondje "Ukkie" en twee echte Yanks die vermoedelijk vader en zoon zijn gezien de treffende gelijkenis. Ze komen nog even een kort praatje maken, 'and say hello to the lovely dog'.
Maar de plaatselijke jeugd vindt dit kennelijk ook een prima plaats. De hangplekken worden bezet en met veel bravoure worden de PK's van twee en vierwielers aan elkaar getoond. Wij hopen er op dat dit niet de hele nacht doorgaat want één korte nachtrust is wel genoeg.
Route: Aghios Nikitas - Palairos - Mitikas - Astakos - Mesolongi.
Gereden km's : 146
GPS N 38° 21.643' E 021° 25.485'
Het wordt een onrustige nacht. De wind gaat maar niet liggen en buldert rond het busje en regelmatig worden we wakker van het lawaai en het schudden. Als het daglicht wordt staakt het geraas en kunnen we eindelijk naar buiten en als we met een slaperige kop over de nog wilde zee staren, stopt een rode Renault achter ons. het dringt nog niet tot me door maar even later staat een glunderende en duidelijk beter uitgeslapen Nanda naast ons. Op weg naar haar werk en afdalend vanuit de bergen zag ze van een afstand een grijs busje staan en moest dus even komen kijken of wij dat toevallig waren. En ja hoor, de wereld is maar klein en zeker als je op Lefkas bent :)
We kletsen nog even bij, horen nog het goede nieuws dat Vangelis geslaagd is voor zijn examen en kunnen haar de kaart terug geven die ons zo goed geholpen heeft. We beloven elkaar zeker nog eens op te zoeken zowel in Nederland als in Griekenland en nemen afscheid van deze hartelijke meid. Nog even een knuffel en dan scheiden onze wegen. Wij zetten koers richting de Peloponessos.
Het is broeierig warm vandaag en toch is de zon maar flets. In de middag besluiten we om even een siësta te houden, tenslotte past dat wel bij het weer en onze korte nachtrust. Als we verder willen en Beau zoals gewoonlijk tussen ons komt zitten, stinken we ondanks de open ramen de tent uit. Meneer heeft kennelijk tijdens ons dutje in voor hem iet heerlijks liggen rollen, maar wij kunnen zijn deo toch echt niet waarderen.
Er volgt nog een stop en Beau moet mee de zee in en krijgt een uitgebreide shampoo beurt met een luchtje dat wij dan weer lekker vinden. Ik maak van de gelegenheid gebruik om ook even een duik te nemen.
Dan volgt een mooie slingerende rit, deels langs de kust en deels de bergen in. Auto's komen we nagenoeg niet tegen maar het is hier wel uitkijken voor dieren. Na elke bocht kun je verrast worden door, koeien, paarden, geiten, zwerfhonden, katten en opvallend veel slangen. Regelmatig zien we ze over de weg kronkelen, maar velen redden de oversteek niet en worden aangereden. Dat geldt helaas ook voor honden en andere dieren. We zien zelfs een verbleekt skelet van een geit in de goot liggen. Dode dieren worden niet zoals bij ons door de wegbeheerder opgeruimd maar hier doet de natuur het opruimwerk zelf. Onderweg passeren we ook een totaal vervallen dorp. Nagenoeg alle huizen zijn ruïnes maar toch leven er kennelijk ook nog een paar mensen in deze totaal ontredderde omgeving.
Als de avond valt strijken we neer in het plaatsje Mesolongi, dat "te midden van de lagune"betekent. Bij de jachthaven lijkt het goed toeven en we staan naast de jachten van een Nederlands echtpaar met hondje "Ukkie" en twee echte Yanks die vermoedelijk vader en zoon zijn gezien de treffende gelijkenis. Ze komen nog even een kort praatje maken, 'and say hello to the lovely dog'.
Maar de plaatselijke jeugd vindt dit kennelijk ook een prima plaats. De hangplekken worden bezet en met veel bravoure worden de PK's van twee en vierwielers aan elkaar getoond. Wij hopen er op dat dit niet de hele nacht doorgaat want één korte nachtrust is wel genoeg.
Route: Aghios Nikitas - Palairos - Mitikas - Astakos - Mesolongi.
Gereden km's : 146
GPS N 38° 21.643' E 021° 25.485'
-
19 Mei 2013 - 20:08
Katinka:
He kids! Zeker weten dat jullie in Griekenland zitten, met dat slechte weer? Het lijkt Nederland wel! :-) :-):-D
Xxx zal zeker niet lang slecht blijven!! Hier helaas wel! Vandaag zon, morgen giet het weer! Verheug me nu al op jullie zonnig reisverslag! Xxx have fun and sun...:-D :-D:-D -
21 Mei 2013 - 10:09
Yvonne Sormani:
Die Beau toch, hij moet er altijd aan geloven! Steeds weer een boot op en ook nog onder de shampoo, maar hij krijgt in ieder geval genoeg aandacht van buren en naburige hondjes. Ja voor de baasjes moet het ook leuk blijven en moet hij lekker ruiken. Ik wens jullie nog een goede nachtrust verder.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
