Een strand voor ons alleen
Door: Carry
Blijf op de hoogte en volg Carry
18 Mei 2013 | Griekenland, Káto Vasilikí
Zaterdag 18 mei 2013
Oh oh wat een nacht. De voorspelling van Geer is uitgekomen. De slaapplek verandert tegen middernacht in een regelrechte lawaaierige rampplek.
Schreeuwende hangjongeren, auto's en scooters die dwars over het haventerrein scheuren, twee kerkklokken die elk half uur hun gebeier laten horen, en naast ons een strandpaviljoen dat op een ware disco lijkt met "boink boink" muziek. Maar wat een geluk dat ik, voordat al dat lawaai los barst, al in slaap ben. En omdat ik heel slechthorend ben aan mijn linkeroor en altijd op mijn rechterzijde slaap, heb ik van al dat lawaai weinig tot niets gemerkt.
Maar die arme Geer heeft praktisch de hele nacht wakker gelegen, dus toen ik vannacht heel even eruit moest om te plassen hoorde ik het hele verhaal met verbazing aan. Tot half vier heeft het hele gedoetje geduurd en toen moest er in de strandtent nog zonodig worden gestofzuigd!! Pffff!
Wat zijn we blij als het zonlicht door het dakraampje valt en we kunnen opstaan. De tweede gebroken nacht op rij.
Na het ontbijt tanken we in de haven het bussie nog even vol met water en komen we in gesprek met een echtpaar dat net hun zeiljacht schoonmaakt. Zij is Australische, hij Oostenrijker, ze hebben hun jacht in Engeland geregistreerd en in Griekenland gekocht. Ze leven nu voor onbepaalde tijd aan boord en hebben al heel wat landen aangedaan. Ze zijn van plan om rond de Peloponessos te zeilen en dan te overwinteren in Lefkas. Aan het jacht te zien, dat wel een lengte heeft van twintig meter, zijn het geen arme mensen. Geer schat dat het minstens 8 ton heeft gekost.
Een uurtje later, als wij in Tourlida rondlopen, zien we ze in de verte voorbij zeilen.
Tourlida ligt te midden van de lagunes. De huizen, die vooral door de inwoners van Mesolongi als vakantiewoningen worden gebruikt, zijn op palen gebouwd. Er wordt vooral geleefd van de visvangst, die hier tot wel een miljoen kilo per jaar uit de zee wordt gehaald.
Als we tussen de lagunes door rijden zien we honderden rose flamingo's staan, zo kenmerkend op een poot. Die scharrelen hier zo ook hun kostje bij elkaar.
Een prachtige plek met een leuk strand dat de moeite van het bezoeken waard is.
Omdat ik thuis op Google Earth heb gezien dat hier in de buurt een mooi strandje moet liggen besluiten we daar naar op zoek te gaan. En inderdaad, het bordje Kato Vassiliki staat al na een paar kilometer aangegeven. Als we in het dorp, dat uit niet meer dan driehonderd inwoners bestaat, op zoek gaan leidt de doodlopende weg naar een a
Oh oh wat een nacht. De voorspelling van Geer is uitgekomen. De slaapplek verandert tegen middernacht in een regelrechte lawaaierige rampplek.
Schreeuwende hangjongeren, auto's en scooters die dwars over het haventerrein scheuren, twee kerkklokken die elk half uur hun gebeier laten horen, en naast ons een strandpaviljoen dat op een ware disco lijkt met "boink boink" muziek. Maar wat een geluk dat ik, voordat al dat lawaai los barst, al in slaap ben. En omdat ik heel slechthorend ben aan mijn linkeroor en altijd op mijn rechterzijde slaap, heb ik van al dat lawaai weinig tot niets gemerkt.
Maar die arme Geer heeft praktisch de hele nacht wakker gelegen, dus toen ik vannacht heel even eruit moest om te plassen hoorde ik het hele verhaal met verbazing aan. Tot half vier heeft het hele gedoetje geduurd en toen moest er in de strandtent nog zonodig worden gestofzuigd!! Pffff!
Wat zijn we blij als het zonlicht door het dakraampje valt en we kunnen opstaan. De tweede gebroken nacht op rij.
Na het ontbijt tanken we in de haven het bussie nog even vol met water en komen we in gesprek met een echtpaar dat net hun zeiljacht schoonmaakt. Zij is Australische, hij Oostenrijker, ze hebben hun jacht in Engeland geregistreerd en in Griekenland gekocht. Ze leven nu voor onbepaalde tijd aan boord en hebben al heel wat landen aangedaan. Ze zijn van plan om rond de Peloponessos te zeilen en dan te overwinteren in Lefkas. Aan het jacht te zien, dat wel een lengte heeft van twintig meter, zijn het geen arme mensen. Geer schat dat het minstens 8 ton heeft gekost.
Een uurtje later, als wij in Tourlida rondlopen, zien we ze in de verte voorbij zeilen.
Tourlida ligt te midden van de lagunes. De huizen, die vooral door de inwoners van Mesolongi als vakantiewoningen worden gebruikt, zijn op palen gebouwd. Er wordt vooral geleefd van de visvangst, die hier tot wel een miljoen kilo per jaar uit de zee wordt gehaald.
Als we tussen de lagunes door rijden zien we honderden rose flamingo's staan, zo kenmerkend op een poot. Die scharrelen hier zo ook hun kostje bij elkaar.
Een prachtige plek met een leuk strand dat de moeite van het bezoeken waard is.
Omdat ik thuis op Google Earth heb gezien dat hier in de buurt een mooi strandje moet liggen besluiten we daar naar op zoek te gaan. En inderdaad, het bordje Kato Vassiliki staat al na een paar kilometer aangegeven. Als we in het dorp, dat uit niet meer dan driehonderd inwoners bestaat, op zoek gaan leidt de doodlopende weg naar een a
-
21 Mei 2013 - 10:12
Yvonne Sormani:
Oeps, weer een slechte nacht! Dat is sh----. Maar wat weer een mooie foto's .
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
